Brugge (Johan van Mechelen)

Dit is het wonder van de oude reien,
dat ons de rust nabij komt in een droom,
waarin de kalme zwanen zacht de blije
weerkaatsing vullen van een lindeboom.

Dan weer staan de smalle gevels in het water
te trillen tussen wolken, en ’t azuur
der Vlaamse hemelen komt ieder nader
die langs de reien in het water tuurt.

En gij blijft achter, verder van de toren
die nog opdoemt achter ’t Begijnhofgroen
en luistert naar de zuivere, sonore
klank van het water die gij Brugge noemt.

(bron: Vlaamse dichtkunst van deze tijd/Lannoo)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Johan van Mechelen en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s