Over de Grutto en meer… (Henk Knibbeler)

Limosa limosa ( L. ) voor de kenners
danst uitbundig op en over de wijfjes
geen gras is hem te hoog, te nat, er
bloeien pinksterbloemen, vlinders zijn

verzot op deze roze tapijten in de beemden
voor mij uit dansen oranjetip en langs
de bosrand zwerven rouwmantels tussen
het jonge eikengroen, er sterft nog niets

je hoort het knisperen, dat ongrijpbare
van het dronken zijn, van verliefd zijn op
alles wat vliegt, wat kruipt, zich onstuimig
door de takken en graslanden voortplant

we vinden een bankje, bijen zoenen onder
ons de paardebloemen, de avond valt aan
tijd voor een gesprek met jou en de zon
wat mensen zo beweegt als ze samen gaan

waarom jij de veiligheid van het kijken naar
mij zo overweldigend en gepassioneerd in
gebaren weet om te zetten, je lange armen
reiken waar woorden al bijna vergeten zijn

je vraagt naar mijn vulpen, naar de handstand
als ik schrijf, linkshandig en toch zo sierlijk
die ene beweging, dat bewust gekozen woord
zou enige bescheidenheid mij kunnen helpen

het pad stijgt hoger en hoger als we opstaan
geen Grutto’s meer tegen een rode horizon
ieder op een uitgesleten spoor, daartussen
heel veel groen, overbrugd door twee armen

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Henk Knibbeler en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s