Herman de Coninck (Hugo Claus)

Zoals de zee, zei je, zou het komen, het nu
en nu is het nu daar
en jij hier.

Elke regel van jou voorspelde.
Vormen, zei je, worden wormen.

Je liep naast mij, ik vroeg:
‘Heb je nog kunnen slapen?’
Je zei: ‘Ja. Nu ja, nee.’

Nog vijf stappen samen:
En toen nam iemand mijn arm
en ik keek niet meer achterom.

En toen lag je op de stoep van Portugese steentjes
en toen luisterde Anna naar je sterven
en toen legde iemand drie gele anjers op je borst.

Nu spelen de woorden zonder hun meester.
Jij, bleker dan je sigaret.
Jij, de roetzwarte streep van je wenkbrauwen
en de doorrookte tonen van je stiltes.

En wij met jouw gedempte flarden
in jouw en onze tijd op aarde.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Hugo Claus en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s