Gesprek voor het inslapen (Karel Jonckheere)

Ach, niet de dood alleen is afscheid van het leven
maar elke droom die sterft maakt ons verkleumd en oud
en hij die eenzaam is en met het leed vertrouwd
weet dat geen enkle god wat heen is weer kan geven.

‘k Had u een huis gebouwd met bloemen langs de muren
naar oude Vlaamse aard: mijn boeken, uw klavier;
er zouden kindren zijn, een hond, een goed vat bier
gij zoudt mijn glimlach zijn en ik uw avonturen.

We hadden ’t saam beslist, we leerden beide wachten
en zoenden ons de mond bij ’t minste twijfelwoord:
zo teder heeft geen man ooit aan een vrouw behoord
en niemand werd zo mild in louterend verwachten.

Maar wie zijn droom verhaalt, ziet deze droom ook sterven,
en dit is onze straf en het is niemands schuld,
nu gaan wij onze weg, het hart is onvervuld
want geen van beiden kan het beeld van d’ander derven.

Is er noch droom noch God die ons nog saam doet horen,
ons blijft nog innigheid, we pleegden geen verraad,
houdt ieder voor zich zelf de pijn die ’t leven slaat,
wij hebben ’t paradijs maar niet ons hart verloren.

(bron: Poëtische inventaris/Paris-Manteau)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Karel Jonckheere en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Gesprek voor het inslapen (Karel Jonckheere)

  1. Annemie De Wit zegt:

    Van alle tijden …
    Zeer mooi !

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s