De zusters (Jabik Veenbaas)

stil als een stenen lente stond daar het huis
en herinnerde zich met krakende deur een kindse moeder
dit door middel van twee ongetrouwde zusters
die steunden op de stastok der bitterheid

diep in hun donkere kasten scholen de directoires
die al een beetje roken naar de dood
naar verzwegen verhalen over een oorlog
en het heimwee van een krankzinnige broer

ach de dorre liefde op hun appelwangen
smaakte enkel nog zoet in de weckflessen voor de winter
maar soms kraaide er een schorre psalm uit de opkamer
waar ze verjaarden met seringenzeepjes

en dan was er het jaarlijks hoogtepunt op nieuwjaarsdag
wanneer de deurtjes openschoven en daar het beeldscherm pronkte
met de schansspringers van garmisch-partenkirchen
ver weg vlogen die gespierde mannenlijven

maar iedere morgen weer de kruisgang naar het kippenhok
voor een vers maar vruchteloos ei
en in de gang de klok die vol verachting gamlde
nog altijd wentelt daarin de hunkerende maan

(bron: Het liegend konijn, april 2012)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Jabik Veenbaas en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s