An die Musik (Rainer Maria Rilke)

Musik: Atem der Statuen. Vielleicht:
Stille der Bilder. Du Sprache wo Sprachen
enden. Du Zeit,
die senkrecht steht auf der Richtung
                                  vergehender Herzen.

Gefühle zu wem? O du der Gefühle
Wandlung in was?-: in hörbare Landschaft
Du Fremde: Musik. Du uns entwachsener
Herzraum. Innigstes unser,
das, uns übersteigend, hinausdrängt,
heiliger Abschied:
da uns das Innre umsteht
als geübste Ferne, als andre
Seite der Luft:
rein,
riezig,
nicht mehr bewohnbar.




AAN DE MUZIEK

Muziek: adel van beelden. Wellicht:
stilte van prenten. De taal waar talen
sterven. Jij tijd,
die loodrecht staat op wegen
                                  van vergaande harten.

Gevoelens voor wie? O jij metamorfose
van gevoelens in wat?-: in hoorbaar landschap
Jij vreemde: muziek. Jij ons ontgroeide
ruimte van het hart. Onze diepste innigheid
die, hoger stijgend dan wij, naar buiten dringt,
heilig afscheid:
nu het inwendige rondom ons staat
als vaardigste verte, als de andere
kant van de lucht,
rein,
reusachtig,
niet meer bewoonbaar.

(bron: De mooiste gedichten/Davidsfonds, vertaling: Piet Thomas)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Rainer Maria Rilke en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s