Steen (Mies Bouhuys)

De laatste die je toedekt,
die steen te zijn.

Losraken en verstillen,
opgaan in grond,
de lege dagen tellen
tot het verstenen komt.

De laatste die je toedekt,
die steen te zijn.

De oude omtrek voelbaar,
maar zonder pijn
verduren hoe de beitel
mijn nerven binnendringt:
je naam,
de handvol cijfers
van einde en begin.

(bron: Blijven kijken/Meulenhoff)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Mies Bouhuys en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s