West-Vlaanderen (Hugo Claus)

Dun lied donkere draad
Land als een laken
Dat zinkt

Lenteland van hoeven en melk
En kinderen van wilgehout

Koorts en zomerland wanneer de zon
Haar jongen in het koren maakt

Blonde omheining
met doofstomme boeren bij de dode haarden
Die bidden ‘Dat God ons vergeve voor
Wat hij ons heeft aangedaan’

Met de vissers die op hun boten branden
Met de gevlekte dieren de schuimbekkende vrouwen
Die zinken

Land gij breekt mij aan. Mijn ogen zijn scherven
Ik in Ithaka met gaten in mijn vel
Ik leen uw lucht in mijn woorden
Uw struiken uw linden schuilen in mijn taal

Mijn letters zijn: West-Vlaanderen duin en polder

Ik verdrink in u
Land gij wordt een gong in mijn schedel en soms
Later in de havens
Een kinkhoorn: mei en kever
Duistere lichte
Aarde.

(bron: Ik schrijf je neer/De Bezige Bij)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Hugo Claus en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s