Liefdes uur (P.C. Boutens)

Hoe laat is ’t aan den tijd?
        Het is de blanke dageraad:
        De diepe weî waar nog geen maaier gaat,
        Staat van bedauwde bloemen wit en geel;
        Weg in het nevellicht azuur;
        En morgens zingend hart, de leeuwrik, slaat
        Uit zijn verdwaasde keel
        Wijsheid die geen betracht en elk verstaat,
        Vreugd zonder maat,
        Vreugd zonder duur…
Hoe laat is ’t aan den tijd?
        ’t Is liefdes uur.

Hoe laat is ’t aan den tijd?
        De zon genaakt de middagsteê:
        In diepte van doorgloede luchtezee
        Smoort de akker onder ’t bare goud;
        De vonken sikkel snerpt door ’t droge graan;
        De schaduw krimpt terug in ’t hout;
        In hemel – en in waterbaan
        Geen wolken gaan;
        Alleen de wit-doorzichte maan
        Blijft louter in het blauwe hemelvuur…
Hoe laat is ’t aan den tijd?
        ’t Is liefdes uur.

Hoe laat is ’t aan den tijd?
        ’t Is de avond: in zijn rosse goud
        Wordt schoon en oud
        Der wereld dagehel gezicht;
        Snel aan den hemel valt het water van het licht;
        En al de windestemmen komen vrij;
        De laatste wagen wankelt naar de schuur;
        De doden wenken aan den duistren Oostermuur;
        En boven glansbelopen
        Westerse schans in groene hemelweî
        Straalt Venus’ gouden aster open
        Zo plotseling en puur…
Hoe laat is ’t aan den dag?
        ’t Is liefdes uur.

(Bron: Stemmen/Van Kampen)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in P.C. Boutens en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s