Nocturne (Herman van den Bergh)

De maan roeit brandend
langs ’t wolkenrif,
en ’t bos is paars:
vergiftigd. –

Poel en half open pad
vol hete bramen,
fel en rond
in geur.

De vlakte, een fletse ruiker
en de lippen droog;
sterren vallen
als dauw.

Gestalten jagen woest:
saters in horden;
en hun grijze adem
is zichtbaar.

Nimfen, bloemwit
met groene haren,
vluchten in ’t bos,
hijgend.

In de nevel de syrinx
en op onze mond,
week en dartel:
Pans fluit. –

(Bron: Verzamelde gedichten/Em. Querido)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Herman van den Bergh en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s