Nog droomt hij vaak haar voetstap… (Frans Deschoemaeker)

Nog droomt hij vaak haar voetstap in het trappenhuis.
Nog ziet hij haar vòòr zich; luchtig in Pakistaanse weefsels,
kralen, patchouli. Hoe zij de dranken mengt. De roes
bezweert. Hoe zij haar glas heft, lonkend in het kaarslicht
van zevenarmige kandelaars, na twee glazen reeds
hoogrood kwettert (bekent: ik heb een zwak voor
Dostojowski en champagne. Foto’s toont: zij met haar
poedel te Chaumont. Amboise. Villandry, zonovergoten
bolwerken. De Loire groen en wazig op de achtergrond)
hoogrood kwettert, ja en onvermijdelijk haar aureaool van
ongenaakbaarheid verliest. En later: hoe zij zich voor hem
openvlijt op het langharige tapis-plein. Haar stem heel hees.
Haar blik heel troebel. En hij haar laatste masker afrukt, en
dronken in de leegte staart.

(Bron: Stroomafwaarts/Orion)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Frans Deschoemaeker en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s