Als donkerblauw de avond neerslaat (Ludwig Fels)

Werkloos in de straten
waarin de nachten kostbaar zijn
neem je voor de sterren je muts af
verzamel je centen in de hoed.
En fijne dames bedreigen je met hun parasol
die tegen de zon beschermt, die tegen de regen helpt
die op jouw ellende een schaduw achterlaat.
Als de auto’s jacht op je maken
schoenen naar je gooien
sta je weer helemaal achteraan.
Als donkerblauw de avond neerslaat
en dobbelstenen over kaarten rollen
schreeuwen je kinderen de steeg in rep en roer.
En je vrouw tippelt
het plaveisel voor de kroegen af
zoekt je, lokt je, verkoopt zich
voor jou. De slaap wijkt
als je jouw gelijke ontmoet
toornig door het bedelen en uitgeput als na honderd
overuren. Werkloos in de straten
voor de schitterende verlichting
kauw je op je natte baard.
Als donkerblauw de avond neerslaat
de dag niet dooft, dan is de morgen
de herinnering aan een verloren droom.

(Bron: Der Anfang der Vergangenheit; Vertaling in: Als donkerblauw de avond neerslaat, Gedichten uit West-Duitsland/Point)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Ludwig Fels en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s