Avondwolken (A. Roland Holst)

Zijn dit de wolken waar een leven her
gezegenden hun afspraken nog hielden
van overzee beschenen? de bezielden,
toen nog bezetenen, van her en der
op paarden van het laat licht aangevlogen,
zij die nog zongen: met den dood voor ogen
zongen zij er.

Het zijn die wolken, maar ontvolkt voorgoed,
voorgoed voormalig, alhoewel beschenen
van overzee nog. Hier benêe bewenen
onzaligen nog wel wie in die gloed
zingend omkwamen, dodelijk verjongden –
Vergeefs (in leeg licht wordt niet meer gezongen),
omdat het zo zijn moest.

(Bron: Dichters omnibus, 11e bloemlezing)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Adriaan Roland Holst en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s