De reiger (Koen Stassijns)

Pal op een aanlegsteiger aan de rand
van de nacht waar ik je zag, stond hij.
In pandjesjas, de degen schuin als je hand
in de mijne. De maan, een grijsbeschilderd ei

en amper vingerafdruk op het golfkarton
van een plas. Wij keken, zwegen elkaar aan,
begrepen niet dat tussen ons dit stilstaan
en verdwijnen even nietig was. Ik kon

het doffe kloppen van zijn vleugels toen hij
opging in je handpalm horen. Voorbij
de vissen van het licht week hij, die nu

op goed geluk af in het donker wonen.
Wij vluchten net als zij en blijven hopen.
Wat verder ritst een trein het landschap open.

(Bron: Zwijghout, gedichten/Atlas)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Koen Stassijns en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s