Nevels (Jan Willem Schulte Nordholt)

De herfst neigt naar Corot. Tussen de bomen
waarvan het bladgoud losraakt, hangt een grijze
opschik van droefenis als oude kant.

De nevels uit de stille vijvers komen
aan nymphen hun genegenheid bewijzen
tussen het riet in aan de oeverrand.

Waar is de helderheid van vroeger heen
het streng geluk van hemelen vol licht
een lente lang? De regen van de tijd

schuift het aanvankelijke vergezicht
des levens als een kamerscherm ineen,
en troost ons met een avond innigheid.

(Bron: Verzamelde gedichten/De Prom)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Jan Willem Schulte Nordholt en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s