De maan (Edith Irene Södergran)

Alles wat dood is, is wonderbaar
en onuitsprekelijk:
een dood blad en een dode mens
en de schijf van de maan.
En alle bloemen kennen het geheim,
en het bos bewaart het,
dat de kringloop van de maan om de aarde
de baan van de dood is.
De maan spint haar wonderlijke web
waar de bloemen van houden,
de maan spint haar feeërieke net
rond alles wat leeft.
De maansikkel maait de bloemen
in de nachten van het late najaar,
en alle bloemen wachten eindeloos verlangend
op de kus van de maan.

(Bron: De mooiste van Södergran, vertaling: Lisette Keustermans en Ivo van Strijtem/Lannoo)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Edith Irene Södergran en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s