Avond aan zee (Hubert van Herreweghen)

Een avond van olijven,
een hemel van citroen,
komt op een zee van groen
met zijn buik boven drijven.

Een zeug die op de zijde
grommend gevaarlijk ligt,
een buik vol kletsend licht,
tanden van woede blijde.

Ver tot de hellende aarde
onder de einder zinkt,
het vlammend rood behaarde
groot beest dat blinkt en zingt.

Wrede moeder met schuimen
lip over geel gebit,
ogen bliksemend wit,
loens van bronstige luimen,

buik, moederlijk daar hangen
uw tepels licht en melk,
zatheid van dronk voor elk.
Avond likt ons verlangen.

(Bron: Vleugels, een bloemlezing/Heideland)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Hubert van Herreweghen en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Avond aan zee (Hubert van Herreweghen)

  1. lee van dijk zegt:

    is een heel mooi gedicht en dat op een vroegen ochtent te lezen dank je
    en wensje nog een mooi weekend toe

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s