Stel voor… (Remco Campert)

Stel voor: we waren ingesneeuwd
voedsel raakte langzamerhand op
radio was defect, schoenen lek,
notitieboekjes vol herinneringen
verstookten we tot schrale warmte

en de vlag die we ergens
hadden moeten planten gebruikten
we als dek natuurlijk. Er was
eigenlijk absoluut geen hoop meer
zelfs geen hoop op hoop. Toch

ik was niet ongelukkig omdat
de dood gepaard ging met
zoveel betuigingen van liefde
van jou aan mij, mij aan jou
dat ik aan ongelukkig zijn

gewoon niet toekwam. Tijd
ontbrak daarvoor. Er waren altijd
wel borsten te kussen, ogen
te onthullen en als we moe waren
sliepen we in en droomden van

President Roosevelt.

(Bron: Met man en muis/De Beuk)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Remco Campert en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s