Roerloos (Gerrit Kouwenaar)

Terwijl men het vuur opstookt zet de herfst
zich vast in het huis, voor twijfel
moet men naar buiten, daar is het nog tijd

jaren later is dit, een vandaag, dun goud
van vergeefsheid, het bladdert, dit gaat
over jeugd, het uiterste afscheid, men ziet
het eind van de tuin

altijd het roerloze staan op het steen in de wind
die voorbijgaat, altijd het vruchteloos fruit
rond de krijtwitte vijver

wat beklijft van de doorreis? waar versuikert
de honing? wat bezonk in de kolven? niemand
waar men zich nalaat, zich aflegt
in latere woorden

om hier te staan nog, een afschrift, terwijl
geen ander zicht dan een voorhang, verte
van letters, niets is daarachter –

(Bron: Een geur van verbrande veren/Querido)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Gerrit Kouwenaar en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s