Into dust (Elbert Gongrijp)

Zo zal het dus klinken. Schaamte,
die zonder woorden zo mooi
had geleken, kent nu geen
verweer.

Het lied dimt. In de nacht zal
het duister die van stilte zijn.
Ingehouden.

Wij, buiten adem, vullen een
schaduw in, zonder noten.
De ogen open, de oren dicht.

Exit. Hoever nog tot de
dageraad ons weer
op vleugels draagt…




Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Elbert Gonggrijp en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s