Geboren (Wislawa Szymborska)

Dat is dus zijn moeder.
Die kleine vrouw.
Aanstichtster met grijze ogen.

Het scheepje waarin hij
jaren geleden aanlegde.

Uit haar worstelde hij zich
naar de wereld,
naar het oneeuwige.

Zij baarde dus de man
met wie ik door het vuur ga.

Zij is het dus, die ene,
die hem niet koos maar kreeg,
volledig noch voltooid.

Zij heeft hem zelf gevangen
in de mij bekende huid en
hem gebonden aan de botten
die voor mij verborgen blijven.

Zij heeft de grijze ogen
voor hem uitgezocht,
waarmee hij mij aanschouwde

Dit is zij dus, zijn alfa.
Waarom toont hij haar aan mij.

Geboren.
Hij is dus ook geboren.
Geboren als allen.
Als ik, die sterven zal.

De zoon van een echte vrouw.
Uit het lichaamsdiep gekomen.
Reiziger op weg naar omega.

Aan alle kanten
blootgesteld
aan zijn afwezigheid,
elk ogenblik.

En zijn hoofd
is een hoofd tegen een muur
die wijkt, voorlopig.

En elke beweging
een poging te ontkomen
aan het alomvattend vonnis.

Ik begreep
dat hij de weg al half had afgelegd.

Maar, tegen mij zei hij dat niet,
nee.

‘Dat is mijn moeder.’
was alles wat hij zei.

(Vertaling: Gerard Rasch. Bron: Einde en begin. Gedichten 1957-1997/Meulenhoff

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Wislawa Szymborska en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s