Ten ruste (Esther Naomi Perquin)

Voor wie die sentimenten kent
is ook een behouden jas iets
dat de ander was, al wint langzaamaan
weer nuchterheid terrein.

Dat mouwen om de hals geslagen,
in slaap geraakt, eenmaal ontwaakt
nooit armen zijn

het steeds bij vragen blijft;
zo’n trui of overhemd ontlijfd,
hoe week de geur nog maakt.

Maar onverstoorbaar is er brood
en al hetgeen er dient geschreven,
de tafel met het kind daaraan,
schone was, dagelijks leven.

(Bron: Servetten halfstok/Van Oorschot)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Esther Naomi Perquin en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s