Maarts hol (Hans Warren)

Lente breekt onweerstaanbaar door,
een hevig bloeien en sterven herbegint,
en jij, waar ben je, in welke waan
kan ik je omhelzen? Goed, je lichaam
wrijft tegen het mijne, er ie iets ruls,
iets looiigs als gemalen eikenschors
tussen ons; bitter zijn de sappen
en vreemd, en daarna oneindig zoet
en gezondheidopwekkend; blauw
van winderige hemels bijt koud in ons,
we zijn ontheemd maar liggen als
dichtgevachte, wrangzoete, beerachtige
wezens door een heel klein gat
in ons hol te turen naar
een puur azuur en stralend goud
en goddelijke warmte, brandend op
en in ons lijf, tot we verdampen,
een offerande aan een dierlijke illusie.

(Bron: Verzamelde gedichten 1941-1981/Bert Bakker)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Hans Warren en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s