Deze tafel… (Ben Cami)

Deze tafel, vannacht, draagt een wereld.
De halsdoek der vrouw, teer en levend,
als was de zachtheid van het haar, verstrooid,
in de lange omhelzing haar ontnomen;
en van de kinderen het schilderij
met het huis en de boom en het wanstaltig dier;
de woorden, klein en voorzichtig, van de man,
en een gruwelijk verwrongen pop.

Zij slapen, de vrouw, de kinderen.
De wereld is zeer stil hierbinnen
omheen de witte, soms licht krakende tafel,
en daarbuiten in de nacht over de velden
waar de mol onrustig luistert,
en over de steden waar het licht
aanbotst tegen ’t glas der ogen.

Iedere dag is er de tere victorie
van het heden over eeuwigheden dood,
’t geheime schoon in kleine vingertoppen.
Iedere nacht gedachten, amper licht
ragfijn peilend de sterrenhoge stroom;
en dag en nacht de klauw, de hand,
uit liefde het beeld van leven
zorgvuldig, wetenschappelijk, verminkend.

(Bron: Roos uit de modder/Stols)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Ben Cami en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s