Een vallende ster (Hans Warren)

Nachtvlinders en vleermuizen
en jij in het gras.
Kom, het trekt vochtig op,
maar jij lacht, wijst omhoog:
een vallende ster!
Het wordt snel donkerder,
enkel oogwit en tanden blinken
als de vuurstreep dooft.
Warm tegen mijn knieën
leg je het hoofd.
Ik aai je krullen:
kom nu, naar binnen.

Ik zie ons weerspiegeld
in blauwe vergulde bergères, nippend
aan cognac uit antieke glazen.
We luisteren glimlachend naar Blandine
die Frobergue speelt – ach,
als ons het heerlijkste toevalt,
waarom zou jij,
jij dan ook nog –

(Bron: Tijd/Bert Bakker)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Hans Warren en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s