Elegie (Joseph Brodsky)

Lieve vriendin, de kroeg is nog dezelfde,
Dezelfde rotzooi prijkt nog aan de muren,
Dezelfde prijzen nog. En betere wijn?
Ik denk van niet; niet beter en niet slechter.
Vooruitgang is er niet, dat is maar goed.

Er zit een luchtpostvliegenier, alleen,
Als een gevallen engel, aan de vodka.
Oudergewoonte werken de violen
Op mijn verbeelding. Door het vensterglas
Blinken de maagdelijk witte daken,
Er galmt een klok. Het is al bijna nacht.

Waarom heb je gelogen? En waarom
Hoor ik niet meer wat leugen is, wat waarheid?
Terwijl ik andere, nieuwe woorden wil,
Waar jij geen weet van hebt — veraf en vreemd,
Woorden die kunnen worden uitgesproken,
Evenals vroeger, enkel door jouw stem.

(Bron: De meisjes van Zanzibar. Twintigste-eeuwse Russische, Tsjechische en Poolse gedichten, Vertaling: Leidse slavisten met Karel van het Reve/Plantage)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Joseph Brodsky en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s