Minnedichter zkt Muze (Marc Pairon)

Toen ik daarstraks wakker werd,
schoot me te binnen:
dat jij zonder dichter zit…
Zonder minnaar, tot daar aan toe,
maar een vrouw als jij zonder dichter:
                                                          ‘Dat is toch godgeklaagd!’

Zeg nu zelf: hoe kan je zonder mij
de ochtend ondeugend uit je ogen wrijven
en elke dageraad opnieuw het stilleven
van een betoverende vrouw verzinnen?
Wie zal beamen dat schoonheid
je op het lijf geschreven is
met heupen uit palisander,
die hun jaarringen niet verraden?

Alleen zulk ’n dichter laat lippen
de lieflijke vleugels van waterjuffers zijn,
en schrijft dat woorden dunnetjes fladderen,
als tamme duiven
uit de hemel van je mond.

Toen ik daarstraks wakker werd,
bedacht ik: hoe kan jij zonder mij
door mij gekust worden,
terwijl ik mijn vingers ontknoop,
je streel met de rafels van nevel?

Zeg nu zelf: wie kan er voorzichtiger
van je houden dan zulk ’n dichter?

(Bron: Minnedichter zkt Muze/Stichting Charles Catteau)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Marc Pairon en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Minnedichter zkt Muze (Marc Pairon)

  1. John zegt:

    prachtig, en nu ook nog vogeltjes die wakker worden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s