Lijn (Johan Ghysels)

Ik heb je aan de lijn. De klank van jouw spraak
verwarmt mij. Ik luister en loop heen en weer
terwijl ik naar de horizon staar, de raak-
lijn met de verte waar ik jou ergens weet.

Ja, ik mis jou ook. Het duurt nu niet lang meer.
Ik weet het. Echt? Lief dat je dat zegt. Je maakt
mij gelukkig, weet je dat? Hoe is het weer
daar? Wat heb je gisteren gedaan? Ik haak

nog niet af. Ik wil jouw warme stem nog wat
langer vasthouden in mijn oorschelp. Je ruist.
Het is de zee. Het is de lijn. Het is wat

het is. Het is gemis. Zoen ze daar in huis.
Nu laat ik je maar, of het wordt te laat, schat.
Ik ook van jou. Geruis. Morgen kom ik thuis.

(Bron: Ik zoek een mooi woord voor jou/Lannoo)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Johan Ghysels en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Lijn (Johan Ghysels)

  1. John zegt:

    nu de zee hier
    meer min de tijdlijn
    zing het hoogste lied

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s