Middagstilte (Dante Gabriel Rossetti)

Je handen liggen open, vingers kijken
als bloemen tussen ’t lange gras omhoog.
Je ogen glanzen stil. Een wolk bewoog,
met hem een schaduw die het licht deed wijken.
Rondom ons nest, zover het oog kan reiken,
een gouden dotterveld, een zilveren boog
van bloesems langs de hagendoorn omhoog;
dit zijn seconden die als parels prijken.

De waterjuffer, roerloos in haar vlucht,
een blauwe draad verloren in de lucht,
zo werd tot stilstand dit gevleugeld uur gedwongen.
O laten wij voor eindeloze jaren
die bruidsschat stevig in ons hart bewaren,
toen samen zwijgend wij van liefde zongen.

(Bron: De mooiste van altijd, vertaling: Tom Oosterhuis/Lannoo/Atlas)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Dante Gabriel Rossetti en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s