Verlangen (Federico Garcia Lorca)

Just your hot heart,
nothing more.

My Paradise, a field,
no nightingales,
no strings,
a river, discrete,
and a little fountain.

Without the spurs,
of the wind, in the branches,
without the star,
that wants to be leaf.

An enormous light
that will be
the glow
of the Other,
in a field of broken gazes.

A still calm
where our kisses,
sonorous circles
of echoes,
will open, far-off.

And your hot heart,
nothing more.



* * * * * * * * * *

Alleen je vurig hart
en anders niets.

Mijn paradijs: veld
Zonder nachtegaal
Of lieren,
Met een discreet riviertje
En een bronnetje.

Geen spoor van wind
Over het loof,
Geen ster die blad
Wil zijn.

Een geweldig licht
Dat glimworm
Ware
van een ander,
In een veld van
Afgebroken blikken.

Een klare rust
En onze kussen,
Galmende maanvlekjes
Van de echo,
Gingen ginds wel heel ver open.

En jouw vurig hart,
En anders niets.


(Bron: Libro de poemas, Engelse vertaling door A.S. Kline, Nederlandse vertaling door Bart Vonck)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Federico Garcia Lorca en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Verlangen (Federico Garcia Lorca)

  1. John zegt:

    niets meer en niets minder ….

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s