Tussen donker en volle maan (Ann Tronquo)

Zo zaten we bij elkaar
zo los van ons hoofd als
op hol geslagen paarden

En de tijd schroeide
in het wachten. De nacht
was uren gevallen en
slaap puilde met zakken uit

Dan plooiden zich onze handen
Ze lazen wegen gegrift langs
knobbels en beken
Ze vielen samen

(Bron: Meander Magazine)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Ann Tronquo en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Tussen donker en volle maan (Ann Tronquo)

  1. John zegt:

    De kleine berg in het pad
    Leest de meanderende oceaan
    Het maagdelijk eiland
    Zoals de maan in het donker

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s