Uiterwaarden (Hannie Rouweler)

Je trekt de deken opzij zodat
ik naast je kan liggen
en jou iets kan vertellen
over uiterwaarden

en die brug over de Waal
waar ik overheen ging met de trein.
En dat rivieren mij altijd doen denken
aan andere rivieren in de verte

en boten in de mist
aan andere boten nog verder weg in de mist.
Je lichaam warmer toen ik zei
dat dit alles me herinnert

aan het noordelijk landschap in de winter
waarmee ik verbonden was, polders,
oneindigheid omdat achter die dingen
de zee is. Ik wil altijd terug naar zee,

water fluisterde ik tegen je schouders en je
mond gaf aan dat ik ook zwijgen mocht.
Het raam en het weidse uitzicht waren
groot genoeg voor verdronken woorden.

(Bron: Schoon schip, 2003)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Hannie Rouweler en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Uiterwaarden (Hannie Rouweler)

  1. John zegt:

    en je hart uit zich in liefde
    zodat alles van waarde nog
    waardevoller wordt
    in je volste extremiteiten
    zo prachtig

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s