De zuidtuin (Frans Budé)

Ik plukte, terwijl wij geliefden lagen
verzoend tegen het grasland aan.
De eerste bloem – liggend aangestaard,
wemeling die uit een lichtschijn klom,
groot behagen, waasjes stuifmeel dicht bijeen,
de middag glom. Pufjes kleur hadden we,

wit werd rood, en al het andere. Wat
struikelend tot bewegen kwam, blaadjes
toegefluisterd, bloem opnieuw, strelend

het tere blad, daar hield je van, pogend
te bevatten de verwondering, half in het gras
hoe eindelijk de zomer, stralend de dag.

(Bron: De trein loopt prachtig binnen/Meulenhoff)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Frans Budé en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op De zuidtuin (Frans Budé)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s