De rozen van Sa’di (Marceline Desbordes-Valmore)

Vanochtend wilde ik met rozen naar je komen;
Maar in mijn kleed had ik er zoveel meegenomen,
Dat mijn te strak gespannen gordel openging.

De knopen sprongen los; de rozen gingen zweven
En werden met de wind mee naar de zee gedreven,
Waar op het water hun vlucht voor altijd verging.

De golven kleurden rood, zodat ze vlammen leken.
Vanavond blijft een balsemlucht mijn kleed doorweken…
Ruik hier op mij hun geurige herinnering…

(Bron: De liefste, onsterfelijke liefdesverzen/Kritak)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Marceline Desbordes-Valmore en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op De rozen van Sa’di (Marceline Desbordes-Valmore)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s