Nacht (Alexander Poesjkin)

Mijn stem klinkt op, voor jou, vol streling, vol verlangen,
In het late zwijgen van de donkere nacht gevangen.
Nabij mijn rustbank spreidt een droeve kaars wat licht;
Van jou, geheel van jou vervuld, vloeit mijn gedicht,
Rivier van liefde, in zachte kabbelende stromen.
Jouw ogen glinsteren in het halfduister vóór me,
Stil lachen zij tot mij, en klanken drink ik in:
Mijn teder lief, ik ben van jou… die ik bemin…

(Bron: De nachtegaal en de roos, vertaling Frans-Joseph Van Agt/Plantage)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Alexander Poesjkin en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Nacht (Alexander Poesjkin)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s