Verlaine (Federico Garcia Lorca)




La canción,
que nunca diré,
se ha dormido en mis labios.
La canción,
que nunca diré.

Sobre las madreselvas
había una luciérnaga,
y la luna picaba
con un rayo en el agua.

Entonces yo soñé,
la canción,
que nunca diré.

Canción llena de labios
y de cauces lejanos.

Canción llena de horas
perdidas en la sombra.

Canción de estrella viva
sobre un perpetuo día.



Nederlandse vertaling door Bart Vonck:

Verlaine

Het lied
dat ik nooit zal zeggen
sliep op mijn lippen in.
Het lied
dat ik nooit zal zeggen.

Op de kamperfoelies
zat een glimworm
en de maan prikte
met een straal in het water.

Toen droomde ik
het lied
dat ik nooit zal zeggen.

Een lied vol lippen
en beddingen ver.

Een lied vol uren
in de schaduw verloren.

Een lied voor een helle ster
op een dag voor altijd.

(Bron: De mooiste gedichten van Federico Garcia Lorca/De morgen)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Federico Garcia Lorca en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Verlaine (Federico Garcia Lorca)

  1. John zegt:

    En aldus zingen
    Zingen wij het lied van de
    Liefde tussen ons

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s