Verwachting (Ida Gerhardt)

Weet gij het ook de ganse nacht!
De vogels komen. Aan een geuren
—van wind, van water?—valt te speuren
hoe ’t lage land een komst verwacht.

Mórgen het teken aan de lucht
—een frons, een lijn, een krimpend wolken—
en dan, bui van geluid, een vlucht
die dalen gaat: de vogelvolken.

En wéér staan in verwondering
wij tussen dit gevleugeld sneeuwen;
morgen—dan zijn wij, lieveling,
het eerste paar van duizend eeuwen.

(Bron: Buiten schot en Verzamelde Gedichten/Athenaeum – Polak & Van Gennep)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Ida Gerhardt en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Verwachting (Ida Gerhardt)

  1. John zegt:

    in het voorbij gaan
    fluistert zacht een vogel van
    de grote liefde

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s