In the morning you always come back (Cesare Pavese)

Het eerste licht van de morgenstond
ademt met jouw mond
aan het eind van de lege wegen.
Grijs licht jouw ogen,
zoete druppels van de morgenstond
op de donkere heuvels.
Jouw pas en jouw adem
dompelen de huizen onder
als de wind van de morgenstond.
De stad rilt,
de stenen geur en –
jij bent het leven, het ontwaken.

Ster die verloren gaat
in het licht van de morgenstond,
knarsen van de koele bries,
zoelte, adem –
de nacht voorbij.

Jij bent het licht en de ochtend.

20 maart 1950

In the morning you always come back

Lo spiraglio dell’ alba
respira con la tua bocca
in fondo alle vie vuote.
Luce grigia i tuoi occhi,
dolci gocce dell’alba
sulle colline scure.
Il tuo passo e il tuo fiato
come il vento dell’alba
sommergono le case.
La città abbrividisce,
odorano le pietre –
sei la vita, il risveglio.

Stella sperduta
nella luce dell’alba,
cigolío della brezza,
tepore, respiro –
è finita la notte.

Sei la luce e il mattino.

20 marzo 1950

(Bron: De dood zal komen en jouw ogen hebben/De Bezige Bij, vertaling door Willem van Toorn en Pietha de Voogd)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Cesare Pavese en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

3 reacties op In the morning you always come back (Cesare Pavese)

  1. John zegt:

    de wereld en jou ook
    neem ik mee op hemelreis
    des ochtends weerom

  2. De bron vermeld ‘ De dood zal komen en jouw ogen hebben’
    Ken je dit vers, Ingrid?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s