Maandelijks archief: oktober 2013

Herfstochtend (Ingrid Jonker)

Speer van de horizon die de zee en de lucht doorboort ochtendzoenen op mijn borsten als opkomende zonnen door alle wateren zul jij komen alle oerwouden op alle wegen in elke droom die ik me niet meer herinner je handen … Lees verder

Geplaatst in Ingrid Jonker | Tags: , | 1 reactie

herfst in Oostende (Robert Vollekindt)

een vrouwenrokje vlagt de zee schuimbekt een tranche de vie strandt in rimpels zand de slokop tijd heeft zomertentjes opgedoekt zandkastelen bestormd kinderarbeid verwoest nukkige gevels klappertanden over daken doolt man met zeis achter Ensor-maskers schuilen verstarde blikken mijn beeldwellust … Lees verder

Geplaatst in Robert Vollekindt | Tags: , , , | 1 reactie

Het einde (Lucebert)

Oud de tijd en vele vogels sneeuwen In de leegte in de verte Wordt men moe en de stemmen Staan stijf om zelfs de zuiverste lippen Ruw en laag wandelt de regen Waarheen zijn de lichte dagen gegaan Waar zijn … Lees verder

Geplaatst in Lucebert | Tags: , | 1 reactie

De wind bestaat… (Paul Snoek)

De wind bestaat uit zeven soorten water, De zee is een weerspiegeling van wind En helder in haar tijdeloze stilstand Is de stilte de vlezige oorsprong. Van alles dat ontwijdend de aarde bevolkt om te wijden Of uit de liefde … Lees verder

Geplaatst in Paul Snoek | Tags: , | 2 reacties

Een middag lang (Michel van der Plas)

Een middag lang naar elkaar liggen kijken met niets dan liefde aan. Zijn wat je hebt: stilte die een schouder voor stilte schept, lippen en handen die adem aanreiken. Even soms huiveren, niet van gedachten, maar van verlangen dat zichzelf … Lees verder

Geplaatst in Michel van der Plas | Tags: , , | 2 reacties

Romantische herfst (Cees Nooteboom)

schimmig vanavond jaagt die mist de velden de maan sluipt terug in dodelijke bomen nu is de grote rafelaar gekomen een herfst een doodgaan een gekwelde smeekstem hoor… ademend beweegt de aarde van heimwee om mensen te bezetten met een … Lees verder

Geplaatst in Cees Nooteboom | Tags: , , | 1 reactie

Het is zonderling (Julien Vangansbeke)

Het is zonderling. Als ik het huis verlaat, neuriën, even nadat de deur dichtslaat, de scharnieren onze namen. In de zijstraat die uitkomt op de zon, worden de tegels onder mijn voeten toetsen, zweef ik op twee tenen Mozart tegemoet. … Lees verder

Geplaatst in Julien Vangansbeke | Tags: , , | 2 reacties

Omschrijvingen van de liefste I (Gabriël Smit)

Je komt. Ik houd mijn adem in. Even valt alles stil, auto’s zijn eeuwen oud. Het uur is een eerste sneeuwen, bijna dalend, bijna teruggedreven. Samen weten wij wat niemand vermoeden kan. Tussen ons beiden houden onzichtbare stemmen een vertrouwde … Lees verder

Geplaatst in Gabriël Smit | Tags: , | 3 reacties