La bonne chanson (Paul Verlaine)

La lune blanche
Luit dans les bois;
De chaque branche
Part une voix
Sous la ramée…

Ô bien-aimée.

L’étang reflète,
Profond miroir,
La silhouette
Du saule noir
Où le vent pleure…

Rêvons, c’est l’heure.

Un vaste et tendre
Apaisement
Semble descendre
Du firmament
Que l’astre irise…

C’est l’heure exquise.

Het goede lied

Wit maanlicht boven
Doorschenen bos;
Het dichte lover
Laat stemmen los,
Eén fluistering;

O lieveling.

Diep vijverbed
Weerspiegelt stil
Het silhouet
Van donkere wilg,
Waar wind in schreit…

’t Is dromentijd.

Een weidse vrede,
Sereen en teder,
Daalt naar beneden
Vanuit de hemel
Vol sterrenvuur…

O ragfijn uur.

(Bron: Het zal een zomerdag vol zonlicht zijn, vertaling: Peter Verstegen/Bert Bakker)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Paul Verlaine en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op La bonne chanson (Paul Verlaine)

  1. John zegt:

    droom of realiteit
    mijn gevoelens geen keuze
    mijn waarlijke droom

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s