Thuiskomen (Jan Doornbos)

’t Was juni aan de oever van de Linge.
We hoorden hoe een kleine karekiet
vanuit het naar de hemel reikend riet
bedeesd zijn stotterliedje zat te zingen

en zagen jongens van een steiger springen,
een visdief die zich ijlings vallen liet
wanneer een rimpeling een voorn verried.
Het waren schijnbaar doodgewone dingen

die ’t eind markeerden van een lange tocht
langs vreemde paden en door verre oorden.
Want alles waar ik rusteloos naar zocht

en wat te veelomvattend leek voor woorden,
het reikte naar me aan die waterkant
en bleek zowaar te passen in mijn hand.

(Bron: Smeltwater, Liefdesgedichten/Uitgeverij De Smederij)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Jan Doornbos en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Thuiskomen (Jan Doornbos)

  1. John zegt:

    natuur niet gewoon
    die prachtvolle bloem ben jij
    een spiegel is ze

  2. Te ‘veelomvattend voor woorden’, of het onzegbare, kannen passen in een hand…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s