Omschrijvingen van de liefste I (Gabriël Smit)

Je komt. Ik houd mijn adem in. Even
valt alles stil, auto’s zijn eeuwen
oud. Het uur is een eerste sneeuwen,
bijna dalend, bijna teruggedreven.

Samen weten wij wat niemand vermoeden
kan. Tussen ons beiden houden
onzichtbare stemmen een vertrouwde
doortocht open. Neuriënd behoeden

zij de zee voor terugval, blijven
van hart tot hart lang voor onze
geboorte hun verrukking slaan.

Nu ben je er. De wolken drijven
weer, de stad begint weer te bonzen.
Maar het neuriën houdt aan.

(Bron: Ik geloof/Het Spectrum)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Gabriël Smit en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

3 reacties op Omschrijvingen van de liefste I (Gabriël Smit)

  1. John zegt:

    een resonantie
    als een kadans tussen ons
    alsmaar sterker sinds

  2. Wat een geheimzinnig gedicht! Heeft hij niet ook de psalmen vertaald?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s