Geen dood (Jan G. Elburg)

Hoor,
het is de lucht, of liever,
de wind:
lichte vingers betokkelen snaren,
een blauw trommelvel.

het is water, of liever
de koelte:
het vlugge trippelen
over ongewis glas: glad, rimpelend, glad.

het was hetzelfde voorheen daarna;
en nu ook weer: natuur.
er passen mensen in, dieren, genietingen.

binnen een vogel zing ik mee,
binnen een drinkglas naar de zon getild schitter ik.
ik wil mijn wereld omdat ik mijzelf wil.

vrouwen dragen mijn masker in de dorpen
en mannen mijn stem achter de hagen
ik houd van mijzelf in anderen, veel, veel.

hier is goed geluid en
er is licht om de ogen te troosten,
ook in de nacht,
en ik zie mijn leven op mijn oogleden:
leven, wereld, vrouwen en mannen.

ik zwerf verliefd in mijzelf, in mijn groen
en de horizon rimpelt verder.

en verder?
er is geen dood omdat er leven is.

(Bron: Gedichten 1950-1975/De Bezige Bij)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Jan. G. Elburg en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Geen dood (Jan G. Elburg)

  1. Een lichte stem van geluk, terwijl het rond ons donkerder wordt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s