herinnering van te voren 2 (Cees Nooteboom)

niettemin. jij droeg de zon in je lichaam
van opgang tot ondergang, niet te min,
van rivieren droeg je het roepen naar zee
en dat zwarte tij van maan en oceanen
bedde liefelijk uit je handen

maar je voet was te smal op het leven
en het heeft niet bewogen
je kende de herfst en die andere bloemen
maar je hart heeft niet bewogen
je lichaam heeft je niet gedragen
en met een kleine golf van dode dingen
ben je weggespoeld.

(Bron: de doden zoeken een huis/Em. Querido)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Cees Nooteboom en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op herinnering van te voren 2 (Cees Nooteboom)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s