Avond… (Gabriël Smit)

Avond, buiten oeverloze ruimte, hier
ligt licht over je haar, houden je stille
handen een boek, is grens van leven binnen
glans en adem, aandacht en hartsgebied.

Toch zoek ik de stilte voorbij, reik naar
dieper samen, oorsprong, tot geheimzinnig
van achter het raam hogere stemmen dringen,
milder dan mijn bloed, inniger begaan.

Alles vloeit uit, nabijheid en verte bloeien
in elkaar over, hoog maanlicht, de anemonen
op tafel, alles ontbonden opgenomen
in vrede, vaster dan ik ooit vermoedde.

Misschien is dit liefde: samen te zijn
zonder woorden, overal open, toch zonder pijn.

(Bron: Op mijn woord/Ambo)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Gabriël Smit en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Avond… (Gabriël Smit)

  1. Heel innig en mooi, een beetje ouderwets misschien, weer een soort meditatie, wat sommige poëzie vaak is.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s