zo kijkt zij uit het raam (David Troch)

met handen op de vensterbank, met
ogen op de rug. wie komt daar de
kamer in? wiens adem voelt ze in

haar nek? zeg eens wat, vreemde,
eender wat. het hoeft niet iets
liefs te zijn, het mag best een

zin met schaduw, woorden waarvan
de weerklank daar beneden op de
straatstenen valt. ze draait zich

niet, blijft kijken uit het raam.
er is geen wereld, geen vreemde,
geen traan. het regent niet bijna.

(Bron: Laat[avond]taal/Poëziecentrum Gent)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in David Troch en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op zo kijkt zij uit het raam (David Troch)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s