De omarming/L’abbraccio (Valerio Magrelli)

Je slaapt naast mij en ik buig me zo
dat ik dichtbij je gezicht lig en
de slaap vat zoals de kaarsenpit vuur
neemt van een andere kaarsenpit.
En de twee lichten blijven staan terwijl
de vlam langsgaat en de slaap zich inspint.
Maar terwijl hij draden trekt
trilt de verwarmingsketel in de kelder.
Daar onder brandt fossiele natuur,
beneden vlamt de prehistorie, dode
ondergedompelde turf, gefermenteerd,
ontbrandt in mijn centrale verwarming.
In een donker aureool van stookolie
is de kleine kamer een nest verwarmd
door organisch afval, brandstapels, rioolvocht.
En wij, kaarsenpitten, zijn de twee tongen
van deze ene paleozoïsche koorts.

****

Tu dormi accanto a me così io mi inchino
e accostato al tuo viso prendo sonno
come fa lo stoppino
da uno stoppino che gli passa il fuoco.
E i due lumini stanno
mentre la fiamma passa e il sonno fila.
Ma mentre fila vibra
la caldaia nelle cantine.
Laggiù si brucia una natura fossile,
là in fondo arde la Preistoria, morte
torbe sommerse, fermentate,
avvampano nel mio termosifone.
In una buia aureola di petrolio
la cameretta è un nido riscaldato
da depositi organici, da roghi, da liquami.
E noi, stoppini, siamo le due lingue
di quell’unica torcia paleozoica.

(Bron: Esercizi di tiptologia, vertaling: Ineke Holzhaus en Willem van Toorn/Mondadori)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Valerio Magrelli en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op De omarming/L’abbraccio (Valerio Magrelli)

  1. John zegt:

    het innige vuur
    verhelderd ook de nacht
    met onze kaarsjes

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s