Ploegsteert (Robert Leighton)

Love have I known, and dawn and gold of day-time,
And winds and songs and all the joys that are
Known once, and as a child that tires with play-time,
Leaped from them to the elemental dust of War.

I have seen blood and death, but all had ending,
And even Horror is but made to cease;
I am sickened with Love that lives only for lending,
And all the loathsome pettiness of peace.

Give me, God of Battles, a field of death,
A Hill of Fire, a strong man’s agony…

****

Liefde heb ik gekend; en dauw en het verguldsel van de dag,
Gekend het lied dat waait op wind en dan verzwindt
En de vreugd die een wereld heeft geweten.
Waarnaar ik, een kind op zijn spel uitgekeken,
Me willig wentel in het gronderige stof van de Slag.

Ik heb bloed en dood in de ogen gekeken, al is dit alles eindig,
en ach, ook Afschuw is tot een eind gedoemd
En er is een Minnen dat misselijk maakt want op geleende tijd slechts leeft
en teert op de waanwijze woordenkraam van vrede.

Gun mij, God van Toorn en Twisten, een knekelveld,
Een Vuurwals als Calvarieberg, een doodsstrijd toegesneden op een man.

(Bron: We werden honderd jaar ouder, Dichters over de Eerste Wereldoorlog, vertaler onbekend/Davidsfonds)

Roland Leighton (1895-1915) streed als soldaat-dichter en bezweek aan zijn verwondingen in Frankrijk. Zijn graf (‘Goodnight, sweet friend, goodnight, till life and all take flight, never goodbye‘) in Louvencourt is vaak overdekt met viooltjes naar aanleiding van het gedicht Villanelle dat hij schreef voor zijn verloofde Vera Brittain (auteur van ‘Testament of Youth’).

Villanelle

Violets from Plug Street Wood,
Sweet, I send you oversea.
(It is strange they should be blue,
Blue, when his soaked blood was red,
For they grew around his head;
It is strange they should be blue.)

Violets from Plug Street Wood-
Think what they have meant to me-
Life and Hope and Love and You
(And you did not see them grow
Where his mangled body lay
Hiding horror from the day;
Sweetest it was better so.)

Violets from oversea,
To your dear, far, forgetting land
These I send in memory,
Knowing You will understand.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Robert Leighton en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Ploegsteert (Robert Leighton)

  1. Het eerste gedicht van Roland Leighton is een prachtig gepassioneerde wens naar een hevig leven. Hij kreeg waar hij om bad!
    Het tweede, elegisch, van zijn geliefde over de viooltjes, vind ik zelf terug bij mijn eigen gedicht over hetzelfde thema, waaruit enkele regels:

    “Afgerukte vezels, viooltjes op een hoop
    gegooid, geplant weer in mijn vlees
    gaan zwellen in de lijnen van je vinger”

    uit Intiem 2 van Passie.com Lieve Vandermeulen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s