Strepen sternen (Marcel Messing)

Strepen sternen snellen
in avondlijk maanlicht
over het witgeschuimde strand,
maken zich plots los
van het zilte zand,
vliegen in rechte lijn
over het golvend tijdskoord
van het eeuwig nu.

Eindeloze zee zet zacht zich uit,
avond verglijdt in holle nacht
en tijd krimpt ineen
onder voetstappen
die in het natte zand
heel even een spoor nalaten
van verleden tijd,
dat zichzelf spoedig uitwist
in een baaierd van vergeten.

De ganse hemel spant zich samen
en in de zilverende spiegel
van een pasgeboren zee
ogen sterren in hun eigen licht,
wordt mijn oog tot het ene oog van zien,
wordt alle leven sternenstil
tot op de vleugelpen van al wat vliegt.

(Bron: Er is geen dag, er is geen nacht/Altamira-Becht)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Marcel Messing en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Strepen sternen (Marcel Messing)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s