December (Hélène Swarth)

Nu mist het woud zijn purpren najaarspracht,
Een ritslend kleed van rosse blaadren dekt
De weeke wegen, waar ’t geplet fluweel
Van plekken mos, smaragdgroen, zichtbaar bleef.
De hooge boomen, zwart en bladerloos,
Wien grijsgroen mos de ruige stammen dekt,
Herdenken, droef, den zoeten zomertijd,
En schudden zacht den wijzen, kalen kruin.
In de oude toppen klaagt de winterwind.
Door ’t huivrend schaarhout vaart een lange zucht,
En trillend klapwiekt, als een bruine vlinder,
’t Verdorde blad, dat trouw bleef aan zijn tak.

(Bron: Beelden en stemmen/Hoste, Gent)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Hélène Swarth en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s